โพสต์นี้ไม่ได้เขียนเพื่อจะบอกว่าวิธีไหน ถูก หรือ ผิด แต่เป็นการเขียนเพื่อให้คนเห็นความเป็นจริงอีกมุมหนึ่ง คุณคนอ่านต้องใช้วิจารณญาณในการคิดด้วยตัวเองค่ะ
เราต้องไม่โลกสวยและมองจากความเป็นจริง โลกนี้มีอยู่จริงหรือคะ… อิสระ 100%? เราทุกคนก็ยังถูกควบคุมด้วยกฎ ระเบียบ ประเพณี และวัฒนธรรม ไม่มากก็น้อยในแต่ละคน ในฐานะคนเราเองยังไม่สามารถทำอะไรก็ได้ 100% ไม่งั้นสังคมเราคงเละเทะและบันเทิงน่าดู
ขับรถยังต้องมีกฎระเบียบจราจร การใช้ชีวิตในสังคมถ้าเดินไปตัดคิวคนอื่น ไปขโมยของคนอื่น หรืออยากทำอะไรก็ทำ คงได้โดนคนรอบข้างสวนกลับมา เพราะฉะนั้นเราไม่มีอิสระแบบ 100% หรอกค่ะ
แล้วเมื่อเรา “เลือก” ที่จะเอาหมามาเลี้ยงกับเรา คุณไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญหรอคะ ที่เราจำเป็นต้องสอนกฎระเบียบและการอยู่ร่วมกับสังคมมนุษย์ ว่าพวกเขาควรทำอย่างไร?
แน็ตจะพูดเสมอว่า เราไม่บังคับหมา แต่เราให้เขาเลือกที่จะทำ จาก “ผลกระทบ” (Consequence) ที่เราหยิบยื่นให้
เหมือนกับการที่มนุษย์เราใช้ชีวิตในสังคมเลยค่ะ เราสามารถเลือกได้นะ ว่าเราจะฝ่าไฟแดง หรือขับปาดหน้าคนอื่นให้เป็นอันตรายต่อคนรอบข้าง แต่มันจะมีอีกหนึ่งสิ่งที่ตามมา นั่นคือ ผลกระทบจากการกระทำที่เราเลือกทำ ถ้าไม่โดนสิบล้อสอยไปจนต้อง Restart กลับไปจุดเริ่มต้นใหม่ เราก็โดนใบสั่ง หรือโดนคู่กรณีจอดรถลงมาด่าจนต่อยกัน บลา บลา… พวกนี้คือผลกระทบที่เราได้จากสิ่งที่เราเลือกทำทั้งนั้น
กับหมาก็เหมือนกันค่ะ
* ถ้าเขาเลือกที่จะพุ่งใส่หมาตัวอื่น (ไม่ว่าจะเข้าไปเล่นหรือเข้าไปกัด) มันก็เป็นพฤติกรรมที่ไม่น่ารักกับสังคม… เรามีหน้าที่ต้องสอนเขา
* ถ้าหมาเราเห่าไม่หยุดในพื้นที่สาธารณะ มันก็เป็นพฤติกรรมที่น่ารำคาญกับสังคม… เรามีหน้าที่ต้องสอนเขา
แล้วเราจะสอนเขายังไงล่ะ? เราคุยกับเขาได้ไหม? อธิบายด้วยเหตุผลได้หรือเปล่า? ถ้าได้ก็ดีสิเนอะ ชีวิตคงง่ายขึ้นเยอะ! แต่ในเมื่อไม่ได้ สุดท้ายมันจึงจบที่ “อุปกรณ์” ที่เราเลือกใช้
* Slip Leash (เชือกกระตุก): เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สื่อสารกับสุนัขอย่างหนึ่ง
* ปลอกคอธรรมดา: ก็เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สื่อสารกับสุนัขอย่างหนึ่ง
* สายรัดอก (Harness): ก็เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สื่อสารกับสุนัขอย่างหนึ่ง
* ปลอกคอหนาม (Prong Collar): ก็เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สื่อสารกับสุนัขอย่างหนึ่ง
ทุกอุปกรณ์ถูกสร้างขึ้นมาแล้วแต่การสื่อสาร เพื่อความง่ายของเจ้าของ และใช่ค่ะ… ทุกอุปกรณ์ที่เราใช้คือการบังคับสุนัขทั้งหมด แม้แต่สายรัดอก ถ้าหมาลากไปข้างหน้าแล้วคุณดึงรั้งเขาไปข้างหลัง คุณก็กำลังบังคับเขาอยู่ดี
การบังคับหรือการควบคุมด้วยอุปกรณ์ ไม่ใช่ทำเพราะความสะใจของเจ้าของ แต่มันคือเส้นแบ่งระหว่างความปลอดภัยและความตายของสุนัข เหมือนเข็มขัดนิรภัยของมนุษย์ที่บังคับให้เราอึดอัด แต่มันช่วยรักษาชีวิตเราไว้
ชีวิตจริงมันไม่ได้สวยงามขนาดนั้น เราจะมองแต่มุมโลกสวยไม่ได้ค่ะ การฟังวิธีการฝึกประเภทที่บอกว่า “ไม่ต้องลงโทษหมาเลย ไม่ต้องมีการบังคับเลย” มันคือการขายฝันที่สวยหรู… แต่ในชีวิตจริง มันใช้ได้ผลจริงๆ หรือเปล่า?
เพราะ อุปกรณ์ทุกชนิดมีไว้เพื่อ สื่อสาร (Communicate) ไม่ใช่เพื่อ ทำโทษ (Punish) อุปกรณ์ที่ดีในมือคนที่ใช้ไม่เป็นก็กลายเป็นอาวุธได้ แต่อุปกรณ์ที่ดูดุดันในมือคนที่เข้าใจ มันคือเครื่องมือสื่อสารที่มีประสิทธิภาพที่สุดค่ะ